المثل الافلاطونية 1

● المثل الافلاطونية 1 / فلسفه / عربی al-muṯul-ul aflāṭūnīyya 1 رساله‌ای بسیار کوتاه است در تحقیق مثل افلاطون. صاحب کشف الظنون درباره «المثل الافلاطونية» چنین آورده: «المثل الافلاطونية: و هیالتی قالها فی كتابه المسمى عوغیاس (غرغیاس) سریانی و فیها كتاب لبرقلس الافلاطونی». درباره مثل افلاطونیه، چندین رساله نگاشته شده، مانند: المثل العقلية الافلاطونية و المعلقة الخيالية که با تحقیق و مقدمه دکتر عبدالرحمن بدوی به سال 1947 م در قاهره به چاپ رسیده و در پایان همین چاپ نیز «رسالة فی المثل الافلاطونية و المثل المعلقة و الفرق بينهما» از قصاب‌باشی‌زاده و «رسالة فی تحقیق المثل الافلاطونية» از بیوک‌زاده بدان ضمیمه گردیده است. جهت بررسی بیشتر به مقدمه دکتر عبدالرحمن بدوی رجوع شود. آغاز: ان كل نوع من الانواع الموجودة فی الخارج افراد جزئية يشترك فی ماهية ذلك النوع ويمتاز بعضها عن البعض بالاشياء العارضة الخارجية عن مهية ذلك النوع ... انجام: وقال فيهما ان لا خلاف بين الفاضلين فی الحقيقة فی تلك المسئلة و اول قول افلاطون بحيث كان غير مطابقاً لقول ارسطاطاليس فهذا معنيمثل الافلاطون.