مبدأ و معاد

● مبدأ و معاد = کلمات عشرة / فلسفه / فارسی mabda’ va ma‘ād = kalamāt-e ‘ašara اثیرالدین ابهری، مفضل بن عمر، - 660 ؟ قمری asīr-od-dīn-e abharī, mofazzal ebn-e ‘omar ( - 1262) رساله‌ای است به فارسی در دو« بخش»: بخش 1: در پنج فصل؛ بخش 2: در پنج فصل.در نسخه‌ها به چند تن نسبت داده شده: شهاب الدین سهروردی، اثیرالدین ابهری، میر سید علی همدانی و خواجه نصیر طوسی و ممکن است چند کتاب در «مبدأ و معاد» در 10 کلمه باشد. این یکی ده کلمه کوتاه است و هر کلمه دارای چند «سر - سر» در اثبات مبدأ و معنی معاد که به التماس دوستی نگاشته شده است: 1. تقسیم وجود و موجود، 2. مقولات، 3. افلاک و مراتب آن، 4. فلک اعظم و لوح و قلم و حرکت و حیات در افلاک، 5. عناصر اربعه، 6. قوای انسان، 7. مراتب عقل، 8 خیر و شر و قضای الهی، 9. قوای نفسانی انسانی، 10. حال نفس پس از جدائی از بدن. آغاز: بسمله، شکر و سپاس مر خدایرا که بر کشنده عقل و جانست و پدید آرنده زمین و آسمانست و درود به محمد مصطفی علیه السلام که برگزیده رحمان است و مهتر انبیای آخر زمانست و بر آل و اصحاب او اما بعد این کلمه چندست در معرفت مبدأ و معاد که بالتماس دوستی از دوستان تحریر افتاده انشاءالله بر وفق مراد باشد. کلمه اول هر چه موجود است اگر در وجود و کمال وجود محتاج نیست بل که وجود و کمال وجود او ... [الذریعه 117/18؛ فهرستواره منزوی 225/6]