ماتمکده

● ماتمکده = سی مجلس / تاریخ معصومین / فارسی mātamkadeh = sī majles بیدل رودباری، قربان بن رمضان، ق13 قمری bīdel-e rūdbārī, qorbān ebn-e ramazān ( - 19c) تاریخ تألیف: 1248 یا 1266ق مجالسی است ترتیب داده شده برای واعظان و اهل منبر مشتمل بر داستان واقعه کربلا و شهادت حضرت امام حسین علیه السلام و یاران و اصحاب آن بزرگوار و اسارت اهل بیت به کوفه و شام، با اشعاری از مؤلف ضمن مجالس. سی مجلس است و هر مجلس دارای مقدمه‌ای جداگانه می‌باشد: مجلس 1. در بیان اراده کردن جناب سید الساجدین علیه السلام به سوی میدان و استغاثه نمودن سرور شهیدان و از امداد مأیوس شدن شاه شهیدان؛ 2. ذکر وصیت کردن جناب سید الشهدا علیه السلام اهل بیت خود را به صبر و شکیبایی و شهادت علی اصغر شیرخواره از تیر ظلم اعدا؛ 3. در وداع حضرت با اهل بیت طاهرین و مکالمات زینب خاتون با آن امام مبین و سپردن اسرار امامت به جناب سید الساجدین علیه السلام؛ 4. ذکر وداع جناب سید الشهداء - سلام الله علیه - با سکینه خاتون و برخی از احوال رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در خصوص ازیات قریش در اوایل امر بعثت؛ 5. بیان اسلحه پوشیدن سرور شهیدان و رفتن به سوی معرکه عدوان و برخی از مقالات آن امام غریبان در میدان کوفیان؛ 6. مکالمه حضرت سید الشهداء علیه السلام در میدان با کوفیان بی ایمان علیهم لعنة الله ... آغاز: بسمله ستایش بی آلایش طبیبی را سزاست که شوق بلایش درمان دردهای بی دواست وذوق دردش شفای مرضهای جان رباه ... چاپ: مشار فارسی، ج4، ص4429؛ تهران، سال‌های 1266 و 1270ق و پس از آن چند بار چاپ شده است؛ ایران، سنگی، 1285ق، رقعی کوچک، (ضمن رثاء اهل العصمة و الطهارة) [فهرستواره منزوی 1751/3؛ الذریعة 16/19و153/9؛ فرهنگ سخنوران 96]