ماتم سرا

● ماتم سرا / مقتل، شعر / فارسی mātam sarā ساغر اصفهانی، محمد ابراهیم بن محمد اسماعیل، - 1302 قمری sāqar-e eṣfahānī, mohammad ebrāhīm ebn-e mohammad esmā‘īl ( - 1885) تاریخ تألیف: 1283 تا محرم 1286ق مقتل مفصلی است که سراینده آن، آن‌گونه که از اشعارش بر می‌آید، از کتاب‌های گوناگون در بیان رویدادها بهره جسته است. مؤلف، کتاب دیگری نیز به صورت نثر و نظم در همین موضوع به نام «کنز المصائب» نگاشته که چاپ شده است. سراینده در دیباچه، انگیزه خود را بیان نموده، آنگاه به وصف رسول اکرم و امیر المؤمنین پرداخته سپس در 15 فصل از ولادت امام حسین آغاز و به شهادت آن حضرت و اسیری خاندان شریفش اثر خود را به انجام رسانده است. تعداد ابیاتش 16800 می‌باشد به نقل صاحب الذریعة، مؤلف شاعر و خوشنویس و صاحب دیوان شعر بوده و از شاگردان خط غلامعلی (- 1269ق) خوشنویس مشهور قرن 13 بوده و چندین بار به هند مسافرت کرده و اخلاق ناصری را به خط خود کتابت کرده و در هند به چاپ رسانده، سرانجام در اصفهان در گذشت و در تخت فولاد به خاک سپرده شد. ماده تاریخ در گذشت وی در شعری گنجانده شده: «وقت رحلت گفت با ساقی عشق×× از پی تاریخ (یک ساغر بده)». از تألیفات دیگر ایشان پارسی نامه، التحفة الحسینیة، توحید نامه، سبعة أبحر و مزخرف نامه را می‌توان نام برد. مرحوم آقا بزرگ در الذریعة بهاین کتاب ماتم‌سرا دست نیافته است. (سید محمود مرعشی) [الذریعة: 157/9 و 415 و 166/18]