شناسنامه کتابشناختی اثر
اللوامع النورية
al-lawāmī‘-un nūrīyya
3
نسخه ثبتشده
از قرن 10 تا 11 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/56095
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #56095
پدیدآور / مؤلف:
دشتکی شیرازی، منصور بن صدرالدین محمد
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 27، ص 577
تا 578
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
هیئت
عناوین دیگر و همتراز:
كتاب هیئت
(k.-i hiy’at)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
کتابی است در هیئت که به گونه محاکمات میماند و مؤلف در آن از چند تالیف دیگر خود که در علم ستارهشناسی است نام برده که از آن جمله است: الهیئة المنصوریه، المعارج، التبصرة فی علم المناظر والمرايا، مرآة الحقايق، و در آن از دانشمندانی همچون ابوعبید جوزجانی و کتابش ترکیب الافلاک، و ابن هیثم و محقق طوسی و مولی العلامه صاحب التحفه وحکیم محیی الدین مغربی و مولی شمس الدین محمد بن علی بن محمد حمادی منجمموید الدین عرضی و صاحب تبصره یاد کرده است.دارای سه «لامع» و هر لامع دارای چند «مشرق» و «مطلع». از سخنان او در این رساله و رساله سفیر الهیئه معلوم میگردد که تألیف بزرگ او در هیئت «هیئة منصوریه» است و پس از آن این لوامع. رساله اللوامع به ترتیب دیگر کتابهای هیئت نیست بلکه مؤلف پارهای از مباحث نظری هیئت را که خود در آنها تحقیق دارد آورده است. در مشرق 8 و 9 (لامع اول) به حل برخی از مسائل حل نشده هیئت (16 مشکل که در ذیل رساله سفیر بدان اشارت رفت) پرداخته و تفصیل کلی را به هیئة منصوریه ارجاع کرده است. در رساله سفیر نیز (پس از اشاره به یکی از اشکالهای مزبور) میگوید: «و المعروف ان حله من المحالات و للقوم فيها كلمات كلها اوهام و خیالات و الحق ما حققته في الهيئة المنصوريه اللامعة باللوامع النوریه» و نیز میگوید: «ولى فيه وجوه وجيهه اوضحتها في الهيئة المنصوريه و اشرت الى وجوه آخر بديعه فى اللوامع و المعارج».در پایان مشرق 8 و 9 لوامع میگوید: «مولی محمد منجم (محمد بن علی منجم حسینی) رسالهای نوشته و پنداشته که به حل تمام اشکالها توفیق یافته و حقیقت آن است که هیچیک از آنها را حل نکرده است». دشتکی در همین «مشرق» چند بار به هیئت منصوریه و معارج ارجاع کرده است. (عبدالحسین حائری با تصرف)
آغاز اثر
« بسمله، ربنا اطلع علينا من مطالع انوارک لوامع ینکشف بها بدایع اسرارک ... و بعد فان الفقير الحقير غياث المشهور بالمنصور يقول هذه رساله اركب فيها سهوب الاسهاب و لقد ثبت الرأى بعد الاستخاره ... على ان يشار اولا الى مواقع ادراک كل طائفة ... و يستنبط ثانياً من عين ذلك المدرک ... وجوه غفلوا عنها ... فان تحت كل كلمة رموز و اشارات خفيه الى اصول ... خلت عنها مزبور اتهم و مؤلفاتهم ... من قبلی و حل ما لم ينحل على احد من ارباب النظر غيرى لافى هذا الزمان بل من زمن آدم (ع) الى الآن ... فى لوامع لها مشارق فى كل مطالع. »
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
الذریعه 370/18
مجالس المومنین
متن فنخا
● اللوامع النورية = كتاب هیئت / هیئت / عربی
al-lawāmī‘-un nūrīyya = k.-i hiy’at
دشتکی شیرازی، منصور بن صدرالدین محمد، - 948 قمری daštakī šīrāzī, mansūr ebn-e sadr-od-dīn mohammad(-1542)
کتابی است در هیئت که به گونه محاکمات میماند و مؤلف در آن از چند تالیف دیگر خود که در علم ستارهشناسی است نام برده که از آن جمله است: الهیئة المنصوریه، المعارج، التبصرة فی علم المناظر والمرايا، مرآة الحقايق، و در آن از دانشمندانی همچون ابوعبید جوزجانی و کتابش ترکیب الافلاک، و ابن هیثم و محقق طوسی و مولی العلامه صاحب التحفه وحکیم محیی الدین مغربی و مولی شمس الدین محمد بن علی بن محمد حمادی منجمموید الدین عرضی و صاحب تبصره یاد کرده است.دارای سه «لامع» و هر لامع دارای چند «مشرق» و «مطلع». از سخنان او در این رساله و رساله سفیر الهیئه معلوم میگردد که تألیف بزرگ او در هیئت «هیئة منصوریه» است و پس از آن این لوامع. رساله اللوامع به ترتیب دیگر کتابهای هیئت نیست بلکه مؤلف پارهای از مباحث نظری هیئت را که خود در آنها تحقیق دارد آورده است. در مشرق 8 و 9 (لامع اول) به حل برخی از مسائل حل نشده هیئت (16 مشکل که در ذیل رساله سفیر بدان اشارت رفت) پرداخته و تفصیل کلی را به هیئة منصوریه ارجاع کرده است. در رساله سفیر نیز (پس از اشاره به یکی از اشکالهای مزبور) میگوید: «و المعروف ان حله من المحالات و للقوم فيها كلمات كلها اوهام و خیالات و الحق ما حققته في الهيئة المنصوريه اللامعة باللوامع النوریه» و نیز میگوید: «ولى فيه وجوه وجيهه اوضحتها في الهيئة المنصوريه و اشرت الى وجوه آخر بديعه فى اللوامع و المعارج».در پایان مشرق 8 و 9 لوامع میگوید: «مولی محمد منجم (محمد بن علی منجم حسینی) رسالهای نوشته و پنداشته که به حل تمام اشکالها توفیق یافته و حقیقت آن است که هیچیک از آنها را حل نکرده است». دشتکی در همین «مشرق» چند بار به هیئت منصوریه و معارج ارجاع کرده است. (عبدالحسین حائری با تصرف)
آغاز: بسمله، ربنا اطلع علينا من مطالع انوارک لوامع ینکشف بها بدایع اسرارک ... و بعد فان الفقير الحقير غياث المشهور بالمنصور يقول هذه رساله اركب فيها سهوب الاسهاب و لقد ثبت الرأى بعد الاستخاره ... على ان يشار اولا الى مواقع ادراک كل طائفة ... و يستنبط ثانياً من عين ذلك المدرک ... وجوه غفلوا عنها ... فان تحت كل كلمة رموز و اشارات خفيه الى اصول ... خلت عنها مزبور اتهم و مؤلفاتهم ... من قبلی و حل ما لم ينحل على احد من ارباب النظر غيرى لافى هذا الزمان بل من زمن آدم (ع) الى الآن ... فى لوامع لها مشارق فى كل مطالع.
[الذریعه 370/18؛ مجالس المومنین]
نسخههای خطی این اثر
3 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
مجلس
تهران
|
6320/2 | ابومحمد محسن بن علی بن منصور حسینی | 973ق | نستعلیق | 162 | شناسنامه ← |
| 2 |
الهیات
مشهد
|
573/1 | بیکاتب | 15 جمادی الاول 1067ق | نستعلیق | - | شناسنامه ← |
| 3 |
مولوی
مشهد
|
573/1 | نامشخص | - | - | - | شناسنامه ← |