اللؤلؤ المکنون (الف)

● اللؤلؤ المکنون (الف) / دعا / فارسی و عربی al-lu'lu'-ul maknūn دعاهایی است که مؤلف از کتاب‌های مختلف و اغلب از کتاب‌های جد خود میرداماد و ابن طاووس جمع‌آوری نموده است. او در این کتاب، حدیث معراج، دعای سیفی و برخی حرزهای دیگر را جمع کرده است. در آن چنین آمده: «حدثنی بعض من اقوامی عن اقاربی هم امیر احمد العلوی و امیر الداماد و الشیخ زین الملة و الدین و ابنه و السید محمد صاحب المدارک و الشیخ علی الکرکی و الشیخ عبدالعالی رضوان الله علیهم اجمعین عمن حدثهم قال حدثنی ابوالحسن بن محمد البصری ...». در اول حدیث معراج آورده: «من الادعية التي ذكرها بعضی اقاربی اعنی منه السید رضی الدین علی بن طاووس ... تولاه جدی القمقام ثالث المعلمین بل اولهما لو كشف الغطاء». از این تعابیر می‌توان یقین نمود که مؤلف کتاب از نوادگان میراحمد عاملی داماد میرداماد بوده است. می‌دانیم که سید احمد را پسری بود به نام میرزا عبدالحسیب (1121 ق) و او دارای سه پسر بوده به نامهای: صدرالدین محمد علوی، میرزا اشرف علوی و میرزا زین العابدین علوی و مؤلف نسخه حاضر باید یکی از این سه نفر باشد. آغاز: بسمله. انی اجمعت ما وجدت من الاذکار ... مسميا لها باللولو المکنون. حدثنی بعضی اقوامی هم امیر احمد العلوی و امیر الداماد و الشیخ زین الملة و الدین و البلد و السید محمد صاحب المدارک و الشیخ علی الکرکی و الشیخ عبدالعالی رضوان الله علیهم