لغت نعمة الله رومی

● لغت نعمة الله رومی = فرهنگ نعمة الله / لغت / فارسی به ترکی loqat-e ne‘mat-ol lāh rūmī = farhang-e ne‘mat-ol lāh روشنی زاده، نعمت الله بن احمد، - 969 قمری rošanī zāde,ne‘mat-ol-lāh ebn-e ahmad(- 1562) در مقدمه این کتاب مؤلف خود را «نعمة الله بن احمد بن مبارک رومی» معرفی نموده و می‌گوید که این کتاب را با کوشش بسیار از چندین لغات جمع کردم، همچون اقنوم عجم و قائمه لطف الله حلیمی و وسیله المقاصد و لغة قره حصاری و صحاح عجم دیرینه مختصر و صحاح عجم جدید کبیر و جز اینها از بسیار کتب چیدم و برسه قسم مرتب ساختم: اول مصادر آوردم که اصل است بعد ازآن قواعد این زبان دری ایراد کردم بعد ازآن اسماء جامده و مشتقه و ترتیب حروف را برقاعده اقنوم عجم مرتب کردم اول با مفتوحه ثانیاً با مکسوره ثالثاً مضمومه تا یافتن لغت مطلوب آسان شود ... و نامش را به نام خود اضافت کردم یعنی لغت نعمت الله نهادم.این کتاب که مقدمه آن به پارسی و ترجمه لغات آن به ترکی است درحدود 10500 بیت کتابت دارد و گاهی برای لغات شواهدی از اشعار فارسی آورده است. آغاز: حمد بی قیاس و شکر با سپاس آن مالک بی همتا را که ملکش بی انباز است ... و بعد ناگاه بر خاطر این بنده ... نعمة الله بن احمدبن مبارک الرومی را خطور کرد که از کتابهای لغات فارسی لغتها جمع کنم ... و نامش را بنام خود اضافت کردم یعنی لغت نعمة الله نهادم [فرهنگ نویسی در هند ص 275؛ نسخه‌های منزوی 2020]