لغات القرآن

● لغات القرآن / لغت / فارسی loqāt-ol qor’ān خوئی، محمد صادق بن علی یار، ق13 قمری xū’ī, mohammad sādeq ebn-e ‘alī yār(- 19c) در معنی قرآن از کتب خاصه و عامه در این ترجمه استفاده کرده، چنان‌که خود در مقدمه‌می‌گوید: از نسخه غرایت القرآن از عزیزی که از علمای و لغویین اهل تسنن است و از نسخه لغات التنزیل که از علمای شیعه است و از ترجمه آقاهادی که از علمای شیعه است و از کنز اللغة و بعضی را از قصص الانبیاء و برخی را از اخبار اهل بیت عصمت به طریق اختصار اختیار کردم. مؤلف در ترجمه لغات از هر کلمه یک معنی را ذکر کرده که معنی سایر مشتقاتش از او به دست می‌آید و در ذکر آنها ترتیب را رعایت نموده، چنانچه می‌گوید: هر کلمه که باشد از مشتقات وی معنی یکی مذکور شده که معنی ماده کلمه به دست می‌آید پس به ترتیب حروف نوشتم که اول الف مع الف دوم الف مع با و تا آخر حروف و بعد از آن اول حرف با مع الف تا به آخر حروف وبعد از آن حرف تا را مع الف تا به آخر حروف ایراد نمودم.