لغات الصوفیة

● لغات الصوفیة / عرفان و تصوف / فارسی loqāt-os sūfīye نویسنده می‌گوید: «عالم معنی را ادراک نتوان کرد مگر در لباس صورت و اگر صورت مجرد باشد ادراک بشری انسان بدان راه نتوان برد پس حکمت الهی اقتضای آن کند که هر معنی را در صورت قولی و فعلی محسوس و معقول بر عالمیان بنماید تا به ادراک انسان رسند من معترفم که شاهد دل معنی است لیکن چه کنم که چشم صورت دیده‌اند و ترنم معنی می‌کنند و الفاظ زلف و خال را در سلک نظر می‌کشند و هر یکی از مظهر و معنی عظیم کرده‌اند و حقایق و دقایق را درین نمط نموده‌اند واجب دیده‌ام آن الفاظ و اسامی را شرح کردن تا هر کس که شروع کند در ابیات ایشان داند که به مقصود ایشان نه این صورت ظاهری بوده و بدین الفاظ چه معانی و دقایق خواسته اند». او پس از آن یک یک الفاظ مصطلح صوفیانرا از قبیل «عشق» و «شاهد» و امثال آنها را شرح می‌دهد.