نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

لغات دیوان حافظ

loqāt-e d.-e hāfez
/w/55723
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #55723
پدیدآور / مؤلف: ناشناخته
تاریخ و سده تألیف: نامشخص
مأخذ فهرست‌نویسی: فنخا، ج 27، ص 374
زبان و قالب: فارسی
رده‌های موضوعی: ادبیات لغت
عناوین دیگر و هم‌تراز:
فرهنگ واژگان دیوان حافظ (farhang-e vāžegān-e d.-e hāfez)
اثر مرتبط / وابسته به: دیوان حافظ شیرازی؛ حافظ شیرازی، شمس الدین محمد (-792ق)

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

فرهنگ‌نامه‌ای مختصر است از بعضی از لغات دیوان حافظ که محتاج به روشنگری بوده که به ترتیب حروف الفبا و بر اساس حرف اول واژه در چندین باب (باب الالف تا باب الیاء) تدوین شده است. این فرهنگ با فرهنگ‌های مشابه آن در حد امکان مقایسه شد که نتیجه‌ای نداشت. دیباچه‌ای چند سطری در آغاز دارد که مقداری از آن نقل خواهد شد. این نسخه از آنجا که در حاشیه تصحیح شده، نسخه اصل نمی‌تواند باشد. درباره پایان رساله مزبور نکته‌ای گفتنی هست و آن اینکه صفحه 33 به حرف «ه» رسیده است و صفحه بعدی آن می‌بایستی حرف «ی» باشد که ناگهان مطلب دیگری در اسامی معشوق و عاشق در صفحه 34 جلوه می‌کند که آنهم از قضا پایان کتابی است که باب بیست و یکم (باب آخر) آن «در بیان اسماء عاشق» است. پس نباید پایان رساله‌ای ناقص را که یک برگ از آن در اختیار ماست، پایان لغات دیوان حافظ تصور کرد، هر چند رکابه‌های آنها تصادفاً با یکدیگر همخوانی دارد.

متن فنخا

● لغات دیوان حافظ = فرهنگ واژگان دیوان حافظ / لغت، ادبیات / فارسی loqāt-e d.-e hāfez = farhang-e vāžegān-e d.-e hāfez وابسته به: دیوان حافظ شیرازی؛ حافظ شیرازی، شمس الدین محمد (-792ق) فرهنگ‌نامه‌ای مختصر است از بعضی از لغات دیوان حافظ که محتاج به روشنگری بوده که به ترتیب حروف الفبا و بر اساس حرف اول واژه در چندین باب (باب الالف تا باب الیاء) تدوین شده است. این فرهنگ با فرهنگ‌های مشابه آن در حد امکان مقایسه شد که نتیجه‌ای نداشت. دیباچه‌ای چند سطری در آغاز دارد که مقداری از آن نقل خواهد شد. این نسخه از آنجا که در حاشیه تصحیح شده، نسخه اصل نمی‌تواند باشد. درباره پایان رساله مزبور نکته‌ای گفتنی هست و آن اینکه صفحه 33 به حرف «ه» رسیده است و صفحه بعدی آن می‌بایستی حرف «ی» باشد که ناگهان مطلب دیگری در اسامی معشوق و عاشق در صفحه 34 جلوه می‌کند که آنهم از قضا پایان کتابی است که باب بیست و یکم (باب آخر) آن «در بیان اسماء عاشق» است. پس نباید پایان رساله‌ای ناقص را که یک برگ از آن در اختیار ماست، پایان لغات دیوان حافظ تصور کرد، هر چند رکابه‌های آنها تصادفاً با یکدیگر همخوانی دارد.

نسخه‌های خطی این اثر

1 نسخه
ردیف کتابخانه و مرکز نگهداری شماره نسخه کاتب تاریخ کتابت نوع خط برگ مشاهده
1
مجلس
تهران
8124/1 بی‌کاتب قرن 12 نستعلیق 33 شناسنامه ←