لسان الواعظین

● لسان الواعظین / متفرقه / فارسی lesān-ol vā‘ezīn میثمی واعظ، محمد سمیع بن محمد جعفر، ق14قمری meysamī vā‘ez,mohammad samī‘ ebn-e mohammad ja‘far (- 20c) تاریخ تألیف: 1290ق (= «لسان الواعظین») مؤلف بعد از اتمام تألیف «مشاعل النفوس فی المناقب و المصائب المخصوص» به درخواست بعضی برادران ایمانی این کتاب را در تهذیب نفس و تزکیه مؤمنین و مناقب و مصائب بزرگان دین نگاشته و آنرا در یک «مقدمه» و هشت «باب» و «خاتمه» ترتیب داده است: مقدمه: در معرفت آدمی نفس خود را؛ باب 1. بیان ارکان اربعه بدن؛ 2. بیان تشخیص و تعریف صفات حسنه و ملکات ممدوحه و صفات رذیله؛ 3. بیان ملکه عفت و بیان صفات حاصله از آن و ذکر اضداد آن؛ 4. بیان ملکه شجاعت و صفات حسنه ناشی از آن و شناخت اضداد آن؛ 5. بیان صفات حسنه و اخلاق جمیله؛ 6. بیان رکن دوم ایمان که تعلق به مال دارد و آن زکات و خمس و سایر حقوق است؛ 7. بیان رکن سوم ایمان که جهاد و حج باشد؛ 8. امر به معروف و نهی از منکر؛ خاتمه: در مجملی از اوصاف جهنم و بهشت و اهالی آنها. مؤلف در این کتاب استشهاد به آیات و اخبار و اشعاری به فارسی از خود و دیگران آورده است. [الذریعه 311/18 و 312 رقم 254]