لزوم الترتيب فی الفوائت من الصلوات

● لزوم الترتيب فی الفوائت من الصلوات / فقه / عربی luzūm-ut tartīb fi-l fawā’it min-aṣṣalawāt طالقانی، مطیع بن محمد هادی، ق13 قمری tāleqānī, motīʻ ebn-e mohammad hādī(- 19c) رساله‌ای است در مسأله لزوم ترتیب در قضای فوائت و بنا به دستور که در مقدمه از وی به بزرگی یاد کرده نگاشته شده و در واقع پاسخ جمعی است که قائل به عدم لزوم ترتیب هستند. اینک بخشی از مقدمه رساله را عیناً نقل می‌نمائیم: «لما ورد الامر العالی ... باستیجار قضاء فوائت الایام مطلقاً التزمت بالانقیاد و عدم المخالفة ثم اشكل على نفسى مراعات الترتيب فامر لى ثانياً به فاطلع عليه بعض الفضلاء الاصدقاء و ارسل اليه عريضة مشتملة على تمناء الاسقاط نظراً الى عدم ما يدل عليه ثم امرنی بالرجوع الى كلمات الاصحاب فبعده وجدت المسئلة لخلوها عن الدليل المعتمد في غاية الاشكال فعرضت ان الاحتياط سبيل النجاة ثم كتب ذلك الفاضل فی الباب رسالة مشتملة على تقليل بعض اجلاء العصر وذهل عن ان التقليل مذموم بنص الكتاب و ارسل اليه فبعثنى الهمة مع لقة الباع و قصر الزراع ان اكتب في وجه الاحتياط بل الاشكال شیء و الالم يكن قابلاً الى الارسال الا رابهم التفضل و عدم المؤخذة بالشنعة على ما وجدوا فيه من عيب ومنقصة فشرعت في هذه الاوراق ...». در طبقات اعلام الشيعة والذريعة آورده: «وی از علمای مجاور نجف بوده و در آنجا از اموال میرزا نبی خان که از خواص ناصرالدین شاه قاجار بوده اقامه عزاداری می‌کرده. او از علمای اواخر عصر فتحعلی شاه قاجار (1212-1250ه) و اوایل عصر ناصرالدین شاه قاجار (1264-1314ه) می‌باشد».