گوهر نامه بهایی

● گوهر نامه بهایی = گهرنامه / شعر / فارسی gowhar nāme-ye bahāyī = gohar-nāme خواجوی کرمانی، محمود بن علی، 689 - 753 قمری xājū-ye kermānī, mahmūd ebn-e ‘alī (1291 - 1353) اهداء به: بهاءالملک محمود طوسی تاریخ تألیف: 746ق پنجمین مثنوی پنج گنج است در 1033 بیت. آغاز: بنام نام بخش نامداران ×× گدای درگه او شهریاران / بروز آرنده ایوان زرکار ×× که خار از خار آرد خیر از خار انجام: بفر دولت کشور گشایان ×× رسانیدم منازل را بپایان / بسی بیخود بهرسویی دویدم ×× سخن کوتاه شد کاینجا رسیدم / غرض نقشی است کز ما باز ماند ×× که هستی را نمی‌بینم بقائی / مگر صاحبدلی روزی به رحمت ×× کند در کار این مسکین دعائی [الذریعه 24: 18؛ نسخه‌های منزوی 3091]