گلشن آرا

● گلشن آرا = انوار سهیلی منظوم / شعر / فارسی golšan ārā = anvār-e soheylī-ye manzūm گلشن ایرانپور، عبد الوهاب، 1257 - 1315 قمری golšan-e īrānpūr, ‘abd-ol-vahāb (1841 - 1898) وابسته به: انوار سهیلی؛ کاشفی، حسین بن علی (-910) اهداء به: رضا شاه پهلوی تاریخ تألیف: 1347ق از میرزا عبدالوهاب ایران پور مدیر روزنامه اختر مسعود می‌باشد که در اصفهان چاپ می‌گردید. تخلص شعری وی گلشن بوده و بیست و دو سال رنج برده تا انوار سهیلی را به نظم درآورد که در حدود هفده هزار وهفتصد بیت است.برای نشان دادن طرز شعر و فکر شاعر این چندبیت را که مشتمل بر اطلاعاتی که از خانواده سراینده نیز می‌باشد، از ص 10 نسخه می‌آوریم: من که در خطه صفاهانم ×× زاهل یزد و زنیک خواهانم / اشتری اصل و مالکی حسبم ×× هست از آن رشته گوهر نسبم / بزیر خزاعیم ایدر ×× میرسد نیز نسبتی ز پدر / پدری زین و مادری زانم ×× در این بحر و لعل آن کانم / کی تهی دست من ز سیم زر است ×× چون صدف دامنم پر گهر است/ گوهرم پاک و هم گهر بارم ×× پاک گوهر بود خریدارم / نیز ازشعرم گهر ریزم ×× هم گهر ریز و هم گهر بیزم / در زکانم بروی باز بود ×× رشته گوهرم دراز بود / چه غم از خصم، بدز من راند ×× گوهری قیمت مرا داند. آغاز: ای خداوندگار بیحد و چون××ازقیاس و گمان و وهم برون