گرگ و روباه

از ناشناسی که نام خود را در دیباچه نیاورده است. مثنوی است تمثیلی، در حدود 98 بیت، در داستان روباهی که در باغی می‌چرید و آسیب می‌رساند. باغبان دام می‌گسترد، روباه فریب دنبه دام را نمی‌خورد ولی چشم از آن برنمی‌دارد، تا پیر گرگی می‌رسد. روباه با افسون او را به سر دام می‌کشاند. گرگ به دام می‌افتد و دنبه بهره روباه می‌گردد و پایان می‌یابد: گرگ که باشد و روباه است ...