كواكب الثواقب

● كواكب الثواقب / عرفان و تصوف / فارسی kavākeb-os savāqeb فانی شیرازی دهدار، محمد بن محمود، 947 - 1016 قمری fānī šīrāzī dehdār, mohammad ebn-e mahmūd (1541 - 1608) اهدا به: میرزا یوسف خان رسالهمختصری است در بیان چند مسائل حکمی به گفته مؤلف مبنای سخن بر ذوق و طریق خطابه است؛ در هفت عنوان«کوکب»: 1. فضیلت دانش؛ 2. کیفیت دانش؛ 3. اثبات واجب و توحید او عز شانه به ذوق اهل دانش؛ 4. هم در این مطلب (مطلب کوکب سوم) به بیان موافق ذوق عرفاء؛ 5. در ایماء و اشاره بدانستن آن نفسی که به موجب حدیث شریف من عرف نفسه فقد عرف ربه موجب شناخت رب است؛ 6. در حل مسئله قضا و قدر و تحقیق معنی سرنوشت؛ 7. بیان حکمت و سر اختلاف علماء و مذاهب. (مهدی ولایی) آغاز: بسمله. الحمدلله الذی علم الانسان ما لم يكن يعلم ... بعد از حمد و سپاس حضرت حق جل و علا و درود ... چنین گوید ... محمد بن محمود بن محمد، الملقب بدهدار ... انجام: و احکام بدان متحقق می‌گردد و از این جا سخن بسیار است ما به همین قدر که مذکور شد مقصود ما به حصول پیوستامید که موجب انتفاع همگنان آید و باعث و یا سبب خیر دارین شود و الحمدلله رب العالمین و ... و الله اعلم اللهم وفقنی لطاعتک و بعد معصیتک و نجنی بمحمد و علی و آلهما. چاپ: تهران، نشر میراث مکتوب، 1375ش، به کوشش محمد حسین اکبری، صص 233-259 [مشترک ایران و هند 1336؛ الذريعة 178/18؛ نسخه‌های منزوی 831/2 و 1336/2؛ مكتبة امیرالمؤمنین 572/2 و 314/1؛ فهرستواره منزوی 212/6-213]