كنه المراد فى بيان بانت سعاد

● كنه المراد فى بيان بانت سعاد = شرح قصيدة بانت سعاد / ادبیات / عربی kunh-ul murād fī bayān-i bānat su‘ād = š.-u qasīdat-i bānat su‘ād سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر، 849 - 911 قمری soyūtī, ‘abd-or-rahmān ebn-e abī-bakr (1446 - 1506) وابسته به: قصیدة بانت سعاد؛ كعب بن زهیر (-26) شرحی است بر قصیده معروف«بانت سعاد» کعب بن زهیر که در مدیح رسول اکرم (ص) سروده است.درمورد نگارنده این شرح توضیحات زیر لازم به ذکر است. در دیباچه کتاب، چنان‌که انتظار می‌رود نامی از مؤلف نیست ولی نام کتاب وجود دارد. در عنوان نسخه هم نام سیوطی در ذیل نام کتاب به همان خط کاتب اصلی نوشته شده که سندی خوب است. ولی حاجی خلیفه نسخه‌ای از این کتاب در دست داشته که آن را چنین معرفی می‌کند: «و شرحها [= كنه المراد] الشهاب احمد بن حجر الهیثمی و سماه كنه المراد، اوله: الحمدلله الذی جعل قصيده كعب، الخ». با برخوردن به این تناقض به بررسی بیشتر پرداختم و مشخص شد که از این کتاب نسخه‌های دیگری در کتابخانه‌های دیگر دنیا به نام سیوطی وجود دارد مانند اینها: المتحف العراقی بخش مخطوطات الادب شماره 2006، دار الكتب الظاهرية شماره 66/9 (فهرست«المجاميع / قسم الاول»)، مكتبة احمدیه تونس به شماره 4777/2 (فهرست عبدالحفیظ منصور)، نسخه دیگری در آنجا به شماره 4473 دو نسخه در مكتبة رفاعة رافع الطهطاوی به شماره‌های 113/ادب و 36/ادب. نسخه‌ای هم در کتابخانه عارف حکمت مدینه به شماره 44 از آن هست. از قرار معلوم این شرح در لبنان توسط«مؤسسة الرسالة» در 1426ق / 2005م به نام سیوطی چاپ شده که با فحص بسیار، در ایران (کتابخانه‌های مرعشی، مجلس، دانشگاه تهران) یافت نشد. (جواد بشری) آغاز: بسمله و صلى الله على سيدنا محمد و على آله و صحبه و سلم - الحمدلله الذی جعل قصيدة كعب، على ناظمها ابرک كعب و انطقه بذكر سعادتنا و لا ففازين الاسعاد بما سهل عليه من طرق الرشاد كل صعب و افاض على المداح سبب سيله المنهم فمن مغترف بكف و ماتيح يدلو و نازج بقرب و اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريک له شهادة تجنب قایلها موارد الاكدار ... و بعد فلما كان المدح ارفع مقاصد الشعرا و اعلاها و انفسها و اغلاها اذ هو راس مال الشعراء الذى يعول عليه و مقصده الذى يرجع فى التوسل للمقاصد السنية اليه و كان مبناه على المبالغة فى الذى لا يليق بمقام النبوة ... انجام: و قوله تهلیل، مصدر هلل عن الشى ء اى تأخر عنه يقول لا يتأخرون عن حياض الموت اذا تأخر غيرهم عنها و نكص و عن متعلقه بالتهليل و ان كان مصدرا و قد مضى القول على ذلك مرة واحدة و الله تعالى اعلم بالصواب و اليه المرجع و المآب