کنوز همایون

● کنوز همایون / کیمیا / فارسی konūz-e homāyūn احمد شاه حکیم، احمد بن حسین ahmad šāh hakīm, ahmad ebn-e hoseyn در علم اوزان و معیار و تراکیب آن در سه همایون. ظاهراً خاتمه رساله«کنوز خورشید هدایت» اوست. ترجمه احوال مؤلف به نظر نرسید می‌نماید که وی در شعر دارای طبع و«امامی» تخلص داشته و در آخر قصیده نونیه آورده است: «رمز امامی چه صبح روز وصال است ×× گر تو بحق واصلی تا کی ازین امتحان». رساله مختصری است مرتب بر عنوان سه«همایون»: 1. در معرفت و اسرار و رموز اخت النبوة؛ 2. بیان کنزهایی از کنوز اخت النبوة در علم اوزان و تراکیب و معیار و مراتب آن؛ 3. بیان طرق معرفت کنز سعادت اخت النبوة و علم اوزان و معیار در ترکیب آن در اکاسیر بیاض و حمرت حجر اعظم. آغاز: بسمله. هست کلید در گنج حکیم حمد و ستایش مقابس (؟) مر خدای را که اولش را بدایت و آخرش را نهایت نیست. انجام: طرح بوده تمام است. [فهرستواره منزوی 3967/5 با عنوان«کیمیا» و 3966/5 با عنوان«کنوز همایون» و هر دو یک نسخه است]