الکنوز الودیعة من رموز الذریعة

● الکنوز الودیعة من رموز الذریعة = الذریعة الی مکارم الشریعة (ترجمه) / اخلاق / فارسی al-konūz-ol vadī‘a men romūz-ez zarī‘a = az-zarī‘a elā makārem-eš šarī‘a (t.) ابن ظافر، ابن شمس الدین حسن، ق8قمری ebn-e zāfer, ebn-e-šams-od-dīn hasan(- 14c) وابسته به: الذریعة فی مکارم الشریعة؛ راغب اصفهانی، حسین بن محمد (-502) ابوالقاسم حسین بن محمد معروف به راغب اصفهانیکتابی به نام«الذریعة الی مکارم الشریعة» دارد در اخلاق و فلسفه عملی مشتمل بر هفت «فصل» و دارای یکصد و چهل و چهار «باب». کتاب حاضر ترجمه آن است که به روزگار ابوالفارس شاه شجاع مظفری (-786) به فارسی برگردانده و در پایان سه نمط بر آن افزوده است: 1. پندهایی از حضرت پیامبر و امیرالمؤمنین علیهما السلام و قس بن ساعده؛ 2. اندرزهای حکماء یونان؛ 3. پندهای آذرپاد به فرزندش. مترجم در مقدمه و خاتمه مفصلی که بر کتاب افزوده نامی از خود نیاورده و تنها در خاتمه پدر خود را«شمس الدین حسن ظافر» که در آن زمان زنده نبوده است نام برده.وی در مقدمه تصریح می‌کند که این کتاب را به فرمان شاه شجاع پادشاه معروف آل مظفر ترجمه کرده و از این قرار معاصر با وی بوده است و در قرن هشتم می‌زیسته و شاید هم ساکن شیراز بوده باشد. آغاز: احسن کلامی که بذریعه انوار معانی آن قلوب ارباب تحقیق منور شود و ابین نظامی که بوسیلت فوایح فحاوی آن مشام عقول اصحاب توفیق معطر گردد سپاس و ستایش بارگاه باعظمت و کبریا آفریدگاریست که وجود دو کون نتیجه اشارت قدرت اوست ... آغاز اصل کتاب: الحمدلله و الصلاة و السلام ... اما بعد حکیم فاضل متشرع و عارف کامل متورع ... انجام: چون طایر روح از کشاکش قید قفص و قالب هیولائی خلاص یافته عزم توجه عالم روحانی کند او را بمبداء اول که منشاء اصل و مقام وصل است راه نمایی و بند کدورت تعلق بجسمانیات بلطف بیچون خود از پای او بردار تا بسهولت از این خاکدان منزل ناسوت ارتقا نموده بسالکان ملک ملکوت ملحق گردد و ازین وحشت آباد خطه تر بوت بار بسته با اهل عالم لاهوت متصل شود و خود را از احباس و انجاس این جهان انوست تطهیر نموده در جوار بارگاه عرش مجید که مطاف نفوس مظهر انبیاء و اولیاء و مقصد اقصی ارواح منور صدیقان و شهد است سلوب و طمانیت یابد انشاء الله العزيز ربنا آتنا من لدنک رحمة و هیئ لنا من امرنا رشدا و صل اللهم على من انزلت علیه و لایشرک بعبادت ... [الذریعة 176/18؛ نسخه‌های منزوی 1666/2؛ دیباچه جاویدان خرد ترجمه قزوینی ص 36؛ فهرستواره منزوی 570/6]