كنز الرموز

● كنز الرموز / شعر / فارسی kanz-or romūz سنایی، مجدود بن آدم، 473؟ – 525؟ قمری sanāyī, majdūd ebn-e ādam (1081 - 1132) مثنوی معروفی است در 576 بیت، که بر وزن«حديقة الحقیقة» که در سی و سه سالگی سروده، درکیفیت ارتباط بین عشق وروح ووحدت وقدم وحدوث وبذر وثمره آن وبعضی حکایات وتمثیلات نظیرکتاب حدیقه می‌باشد وتمام آن در پند وموعظه واندرز وعشق ومحبت به مبدأاست. آغاز: مرحبا ای برید سلطان وش ×× تختت ازآب وتاجت از آتش / ای نه از خاک وخاک را فراش ×× ای نه ازآب وآب را نقاش انجام: گفتم آن نور کیست گفتا نور ×× بوالمفاخر محمد منصور چاپ: به کوشش کوهی کرمانی و پیشگفتار سعید نفیسی در 770 بیت در تهران سال 1316ش چاپ شده و در چاپ استاد مدرس رضوی 799 بیت است [مشار فارسی 2685/2؛ الذریعة 173/18]