کلمه جامعه

● کلمه جامعه / فلسفه / فارسی kalame-ye jāme‘e محمد بن علیرضا mohammad ebn-e ‘alī-rezā از محمد بن علیرضا [دیباچه]، که روزگارش به دست نیامد. در آن از کار خود به «تجوید الوجود» در تحقیق وجود و کیفیت اتصاف ماهیت به وجود یاد می‌کند. گفتاری است فلسفی- عرفانی در یک «مقدمه» و دو «کلمه» و یک «خاتمه»: مقدمه در تعریف و اصطلاح وجود؛ کلمه 1. بیان اختلاف حکماء اشراق و مشاء در چگونگی وجود، در چهار «حرف» و در پایان هر یک «نقطه»: حرف 1) بلوغ به معرفت هویت وجود اهم مهمات کمالات است، 2) طرفی از احوال وجود، 3) بیان معنی بودن وجود هر شیی غیر آن شیی است، 4) لطایف و وارداتی چند؛ کلمه 2. تشکیک ذات، در چهار «حرف»: 1) در تعیین موضوع خلاف میان حکما و اشراق (اشراقیان)، 2) بیان آنچه از افق فکر حکمای مشاء در تزییف رأی اشراقیان طلوع یافته، 3) در چمن آرایی آب و رنگ سخنان اشراقی، 4) لطایف و نکاتی چند. خاتمه در بیان نفس ذات و مهیت در معارج تطورات گوناگون.