كلمات الشعراء

● كلمات الشعراء = تذكره شعرا / تراجم / فارسی kalamāt-oš šo‘arā’ = tazkere-ye šo‘arā سرخوش لاهوری، محمد افضل بن محمد معصوم، 1050 - 1127 قمری sarxūš-e lāhūrī, mohammad afzal ebn-e mohammad ma‘sūm(1641 - 1715) تاریخ تألیف: 1093ق تذکره‌ای است به ترتیب حروف تهجی. تذکره 169 نفر از سرایندگان هند در روزگار جهانگیر (1037-1014ق) تا اورنگ زیب (1068-1118ق) است. نوشته شده در 1093ق برابر نام کتاب «کلمات الشعرا» و سرخوشتا سال 1108ق نکته‌هایی بدان می‌افزوده است. آغاز: سخن جان است و دیگر گفتگو جانان ز من بشو ×× اگر هر لحظه جانی تازه می‌خواهی سخن بشنو- اما بعد حمد سخن آفرینی که خلقت انسانی را به شرافت امتیاز نطق اشرف مخلوقات ساخته و نعت نبی امی که نوک قلم از عار شق نکرده به شق القمر پرداخته فقیر سرخوش واضح می‌گرداند که سخن قدیم است ... انجام: سرخوش عجب این که ز اتفاق بیحد ×× افتاد مؤلفق به حساب ابجد / ناز و محبوب و عاشقی و آفت ×× بی عقل و دراز و فتنه و کوته قد. تمت تمام شد. چاپ: ایران، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1389ش، با تصحیح علیرضا قزوه، 305ص؛ هند، لاهور، عالمگیر پریس، با تصحیح صادق علی دلاوری(دانشگاه پنجاب)، سنگی، وزیری، 2+16+132ص، با مقدمه دکتر شیخ محمد اقبال لاهوری در سال 1942م(2ص)و مصحح دلاوری(6ص)، به سعی و اهتمام حافظ محمد عالم پرنتر چهوپوایا، به درخواست شیخ مبارک علی تاجر کتب اندرون یوهاریگیت لاهور، [تاریخ مقدمه1942م]. [الذریعه 115/6 و 116؛ تاریخ تذکره‌های فارسی 36/2؛ فهرستواره منزوی 1931/3-1932]