اسطر غیبیه

● اسطر غیبیه / عرفان و تصوف / فارسی astor-e qeybīye بیدوازی، محمد بن شیخ علی، ق 9 قمری bīdvāzī, mohammad ebn-e šeyx ‘alī (- 15c) تاریخ تالیف: ذیقعده 875ق مولف مدعی مکاشفه‌ای است که حضرت پیامبر اکرم (ص) را دیده که نوری درخشان حضرت را فرا گرفته و نود و نه نام الهی بر اعضا و جوارح وی نوشته شده و تلؤلؤ می‌کند. این حال را نگاشته و به مشهد مقدس به محضر امیر شهاب الحق عبدالله فرستاده است. وی اذن فرمود تا تألیفی پیرامون اسماء حسنی الهی نماید. در مکاشفه‌ای دیگر به تاریخ 6 شوال 871ق ترتیب دوایری مخصوص که در آنها نام‌ها نوشته شده بود به او نشان داده شده و این کتاب را بر آن پایه تألیف کرده است. کتاب در شرح اسماء حسنی به روش صوفیان و با انشایی ادیبانه و تضمین اشعار و رباعیاتی از مؤلف با تخلص «رشید» نگاشته شده است. نام کتاب از عبارتی در پایان نسخه گرفته شده است.