كفاية الاثر فی النصوص علی الائمة الاثنی عشر

● كفاية الاثر فی النصوص علی الائمة الاثنی عشر / کلام و اعتقادات، حدیث / عربی kifāyat-ul aṯar fi-n nuṣūṣ-i ‘ala-l a’imma-til iṯnā ‘ašar خزاز رازی، علی بن محمد، ق4 قمری xazzāz rāzī, ‘alī ebn-e mohammad(- 10c) کتاب حاوی احادیث وارده از پیغمبر (ص) است در باب امامت ائمه اثنی عشر علیهم السلام به روایت صحابه معروف (مثل ابن عباس و ابن مسعود و ابوایوب و جابر بن سمره و غیره) و هم صادره از معصومین (ع) با مختصری شرح و اظهارنظر. کتاب مرتب بر 34 «باب» است: 19 باب اول، احادیث مرویه از صحابه و بقیه ابواب، مأثورات از معصومین است. علامه مجلسی از این کتاب در بحارالانوار نقل کرده است. کتاب، ضمیمه «اربعین» مجلسی شده است. ابتدا با ذکر احادیثی که از بیست وهفت نفر از صحابه نقل شده وسپس آنچه از ائمه علیهم السلام روایت شده است. گفته شده گویا همان نصوص الائمه ابن بابویه باشد. آغاز: بسمله الحمدلله المتوحد بالقدم المتفرد بالازل المتعزز بالبقاء المذل عباده بالفناء ... اما بعد فان الذی دعانی الى جمع هذه الاخبار عن الصحابة و العترة الاخيار فى النصوص على الائمة الابرار انجام: اذ كان غرضنا اثبات الحجة و وضوح البيان لمن انصف نفسه و تدير و عرف الحق من الباطل و الصدق من الكذب و الله الموفق للصواب و هو حسبنا و نعم الوكيل. چاپ: مشار عربی، ص745؛ تهران، 1305ق، چاپ سنگی؛ قم، انتشارات بیدار، 1401ق، تحقیق سید عبداللطیف حسینی کوهکمری خوئی [الذريعة 86/18-88]