کحل الابصار لاولی البصائر و الانظار القادسات علی کتاب الاشارات و المحاکمات

● کحل الابصار لاولی البصائر و الانظار القادسات علی کتاب الاشارات و المحاکمات / فلسفه / عربی kuḥl-ul abṣār li-uli-l baṣā’ir wa-l anẓār-il qādisāt ‘alā k.-il išārāt wa-l muḥākimāt علوی عاملی، احمد بن زین العابدین، - 1054 قمری ‘alavī ‘āmelī, aḥmad ebn-e zayn-ol-‘ābedīn(- 1645) وابسته به: الاشارات و التنبیهات؛ ابن سینا، حسین بن عبدالله (370-428ق) اهدا به: نظام الدین احمد تاریخ تألیف: 1035-1036ق حاشیه‌ای است بر اشارات، شرح خواجه و محاکمات. در دیباچه این کتاب می‌گوید، در عنوان شباب حاشیه‌ای بر اشارات شیخ نوشتم و در آن حاشیه مشکلات اشارات را روشن ساختم و خرده‌گیری‌های عالمان و شارحان را نقل کردم و اکنون به درخواست برخی از اخوان صفا آنرا تلخیص و تهذیب کردم. آغاز: سبحانک اللهم یا قیوم الوجود و یا فائض المجد و الجود ایدنا بنورک لنخرج من رجس ظلمات ابداننا الی مشاهدة انوارک ... اما بعد فان افقر عبادالله، الی رحمة ربه الغنی احمد بن زین العابدین العلوی یملی علی اذهان ارباب الفطره ... قال المصنف هذه اشارات ... لایخفی ان فی هذه العباره اشارة بل دلالة علی ان المنطق ليس من الحكمه بشهادة ما وقع عنه في اول الكتاب بقوله انى مهد الیک فی هذه الاشارات و التنبیهات اصولا و جملا من الحکمة ... ثم انه بعد ما فرغ ... قال هذه اشارات الى اصول ... من الحكمه ... التي وعد بها في اول الكتاب ... انجام: قال الشارح الخرق ما يقابل الرفق الخرق بضم الخاء المعجمه و اسکان الراء هنا بمعنى الحمق و الجهل و خفة العقل و طفافه الفطنه لا بمعنى مقابل الرفق كما حسبه الشارح و ذلک الحسبان منه عجیب [کشف الظنون 473/1؛ الذریعه 70/6و 202؛ ریحانة الادب 219/1]