كتاب القديم في بيان معنى القديم

● كتاب القديم في بيان معنى القديم / فلسفه / عربی k.-ul qadīm fī bayān-i ma‘na-l qadīm بلیناس حکیم، 40؟ - 120 ؟ میلادی balīnās-e hakīm (40 - 120) جابر بن حیان، 120 - 198 ؟ قمری jāber ebn-e hayyān (739 - 814) از ابلنیوس، تحریر جابر بن حیان؛ در موضوع قدیم و حادث از مسائل فلسفه، و در آن از «کتاب الامامه» خود یاد می‌کند. می‌گوید این نگارش‌های من از معجزه‌های سیدم است و سوگند به او که جز برادران به این دانش‌ها که در آنها گذارده‌ایم نخواهند رسید. برادران دیگر ما که این دفترها را برای آنان ننوشتیم و این دانش‌ها را برای آنان نیاندوختم گاهی که این نامه‌ها آشکار گردد بدانها خواهند رسید. جز این دو دسته آنها که دشمن و فرومایه و پست و تاریک دل هستند خداوند جز نادانی و گمراهی و کندی و کوری نیافزاید. آنگاه به برادر خویش می‌سپارد که خدا را سپاسگزارد و در این کار بررسی و جستجو و آزمایش کند. آغاز: الحمدلله الازلی بلامثال، الدایم بلازوال، و صلى الله على سیدنا محمد الصادق فی المقال ... اعلم ان کلامه فی القدیم و المحدث عافاک الله من اصعب الامور عند اجلة الفلاسفة انجام: فجار مجراه و ان کان ذلک له من الحظ فی ذلک ما لیس بسواه بحسب شرف قدرة و جلالة خطره و انه قد انتهى بنا القول الى هذا المکان فلیکن له آخر الکتاب انشاء الله تعالى و بالله توفیقنا و هو حسبنا و نعم الوکیل. تم کتاب القدیم بحمدالله و عونه و حسن توفیقه و صلواته علی سیدنا محمد و آله اجمعین. [بغدادی، هدیه 249/1: که این نام را ندارد]