کتاب الزهد

● کتاب الزهد / حدیث / عربی k.-uz zuhd اموی، اسد بن موسی، - 212 قمری omavī, asad ebn-e mūsā(- 828) کتاب الزهد از قدیم‌ترین تألیفات بر جای مانده اسلامی است که در آن پاره‌ای احادیث مربوط به آخرت و چگونگی آن گرد آمده است. شایان ذکر است که جمعی از دانشمندان و محدثین شیعه و سنی به جمع‌آوری احادیث وارده درباره زهد اهتمام کردند، از جمله عبدالله بن مبارک، احمد بن حنبل، بیهقی، محمد بن احمد شعبی، حسین بن سعید اهوازی و اسد بن موسی اموی کتاب الزهد دارند. مؤلف در این کتاب 104 حدیث مسند درباره روز قیامت، شفاعت در آن زمان، پل صراط و جهنم و وصف آن گرد آورده است. اسد در این اثر بیشتر از مشایخ بصری و کوفی خود روایت می‌کند و تنها شیخ مصری مذکور در این کتاب، ابن لهیعه است. عناوین ابواب کتاب: باب الزهد، باب ذکر أهون أهل النار عذاباً، باب ذکر أودية جهنم و جبالها، باب ذکر حیات النار و عقاربها، باب ذکر شراب أهل النار، باب ذکر شدة عذاب أهل النار، باب ذکر الصراط و الممر علیه، باب نزول الله تبارک و تعالی فی ظل من الغمام للحساب، باب شفاعة النبى صلى الله علیه و سلم لأهل الموقف، باب ذكر الموازين يوم القيامة، باب وضع الحساب يوم القيامة، باب ذکر ما يدعى يوم القيامة، باب ذکر محاسبة الله تبارک و تعالی العباد یوم القيامة، باب ذکر القصاص يوم القيامة. (حافظیان، ابوالفضل) آغاز: بسمله باب الزهد، 1. ثنا الشيخ الامام العالم الحافظ شمس الدين أبوعبدالله محمد بن عبدالمنعم ابن عمار بن هامل الحراني قراءة عليه، قال انا شيخنا الامام العالم الحافظ ضياء الدين أبوعبدالله محمد بن عبدالواحد بن أحمد المقدسى بقراءتی علیه انجام: ثنا حماد بن سلمة عن عمرو بن دينار عن صهيب الحذاء عن عبدالله بن عمرو بن العاص أن رسول الله صلى الله عليه و سلم قال: من قتل عصفوراً بغير حقه سأله الله عنه يوم القيامة. آخر کتاب الزهد ... چاپ: در آلمان وهلند چاپ شده. [الأعلام: 298/1؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی: 270/8-271؛ سیر أعلام النبلاء: 162/10 -164؛ شذرات الذهب: 113/2؛ الفهرس الشامل للتراث العربي الاسلامي المخطوط، الحديث النبوی: 875/2؛ فهرست المخطوطات العربية بالمكتبة الملكية في برلين: 274/3-275؛ معجم المؤلفين: 241/2]