کبریت احمر

● کبریت احمر = الاوراد الجامعة = كنز الاسرار = كنز الاسماء = سیر و سلوک / سیر و سلوک / فارسی kebrīt-e ahmar = al-awrād-ol jāme‘a = kanz-ol asrār = kanz-ol asmā’ = seyr va solūk مظفر علیشاه کرمانی، محمد تقی بن محمد کاظم، 1150 - 1215 قمری mozaffar-‘alī-šāh-e kermānī, mohammad taqī ebn-e mohammad kāzem (1738 - 1801) رساله‌ای است شامل نکات عرفانی به مشرب صوفیان و مرتب است بر «مقدمه» در اهمیت اذکار و اوراد و دو «فصل»: 1. اورادی که مداومت بر آن منتج قرب نوافل و مواظبت بر آن موجب عروج بر معارج و منازل است و مهما امکن ترک نباید تا وقتی معین و مدتی معهود؛ 2. در ذکر قسمی از اوراد که در هنگام جمعیت و اقبال و فرصت و فراغت بال به آن اشتغال باید نمود و اگر حضور و جمعیت و فرصت نباشد ترک آن خسران و ضرری ندارد؛ و «خاتمه» در اذکاری که هنگام مشاهده نور حق باید داشت. نام مؤلف در منابع به چند گونه آمده: بر فراز نسخه شماره 238/3 دائرة المعارف آمده است: «کنز الاسرار النورية من مصنفات مظفر علیشاه کرمانی» که وی محمد علی بن فضلعلی عبدالحسین، معروف به نور علیشاه طبسی اصفهانی است. این کتاب به نام «کنزالاسرار النورية» و از همان نور علیشاه طبسی اصفهانی در عوارف المعارف (1318ق) چاپ شده است؛ ولی در منابع به نام کسان دیگر نیز آمده: 1. محمد تقی بن محمد کاظم، معروف به مظفر علیشاه و متخلص به طریقتی کرمانی (- 1215ق)، 2. محمد جعفر کبودر آهنگی، معروف به مجذوب علیشاه همدانی (- 1238ق) که این یکی حتماً درست نیست. در برخی از منابع با جامع الاسرار نور علیشاه در هم آمیخته شده است. آغاز: بسمله. الحمد لله الحليم الكريم العلى. العظيم و الصلوة على النبى المصطفى الولى المرتضى و عترتهما اصحاب التسليم و الرضا و بعد. چون مقتضای عبودیت حقیقی اشتغال قلب و قالب عبد است بعبادت معبود باستحقاق و توجه ظاهر و باطن بطاعت او مقصود على الاطلاق تعالى شانه و عظم برهانه چنانکه گوش ظاهر و باطن او نشنود جز کلام حق را و دیده سر و سر او نه بیند جز کتاب حق را و زبان قلب و قالب او نگوید جز نام حق را تا در سلک فرقه صم بکم عمی منسلک نباشد و در تحت زمره لهم قلوب لايفقهون بها مندرج نگردد و همچنین سایر اعضا و جوارح و باطن و ظاهر و باقی حواس و قوی و مدارک و مشاعر لهذا همچنانکه عبادت قلب بعد از تحصیل عقاید حقه اشتغال لسان قلبست بذکر على الدوام بحسب اجازه صاحب نفس ماذون از امام معصوم عليه الصلاة و السلام الا بذكر الله تطمن القلوب و استعراق عین قلب در مشاهده صورت نقوش مکتوبه بر لوح قلب بواسطه قلم اعلی که عبارت از روح اعظم است ... انجام: تا هنگامیکه بظهور آفتاب جمال مولی چشمش روشن و بضیاء شموع نکیرین بزم عود و محفل قربش مزین گردد سطوت ظهور نور النور تزلزل در ارکان حواس او نینداخته صولت وقوع آن واقعه اش چون وحشت زدگان خاموش نساخته قبل از سوال باعتبار سایر احوال به بیان عقاید حقیه اسلامیه اشتغال نماید. چاپ: این رساله در «عوارف المعارف» به نام «کنز الاسرار» به سال 1183 چاپ شده؛ با مقدمه و تحقیق دکتر جواد نوربخش در سلسله انتشارات خانقاه نعمت اللهی، تهران، 1350 [نسخه‌های منزوی 1314/2؛ الذريعة 260/17 و 145/18و 1061/9؛ فهرستواره منزوی 742/2؛ دنا، ج8، ص453-457]