قیافه شناسی (2)

● قیافه شناسی (2) / قیافه‌شناسی / فارسی qīyāfe šenāsī (mx.) دارای ده «مرصد» و یک «خاتمه»: 1. در تعلیم علم فراست و سبب احتیاج انسان به آن؛ 2. در استدلال از مساکن بلدان بر اخلاق هر شخصی؛ 3. در بیان آن که چون عضوی از اعضاء انسان مانند عضوی از حیوان باشد آن انسان را خلق و خاصیت آن حیوان باشد؛ 4. آن که انسان را در وقت فرح و غضب و خوف و رجاء هیأت مختلف شود؛ 5. آن که هر صنفی از صنفان مثل رومی و ترکی ... خلق و هیبت مخصوصی باشد؛ 6. در بیان آن که نر هر حیوانی قوتی و کلان تر از ماده است؛ 7. در بیان آن که حکم نکند بر [یک] علامت یا دو علامت بر خلق نیک یابد که آن مفید یقین نباشد؛ 8. استدلال از طریق مزاج بر اخلاق باطن؛ 9. در بیان استدلال از لون اعضاء بر اخلاق باطن؛ 10. در بیان استدلال از اعضاء ظاهر بدن انسان بر اخلاق باطن از سر تا قدم خاتمه در تحقیق علم. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد این مختصری است در علم قیافه مبنی بر دانستن خواص انسانی از قیافه و هیئتبدان که علم بر سه قسم است