القواعد و الفوائد الحكمية و الكلامية

● القواعد و الفوائد الحكمية و الكلامية / فلسفه / عربی al-qavāʿed wa-l favāʾed-ul ḥikamīyya wa-l kalāmīyya مدرس مشهدی ، محمد ابراهیم بن محمد نصیر، - 1148 قمری modarres mašhadī, mohammad ebrāhīm ebn-e mohammad nasīr (- 1736) اهداء به: محمدقلیخان تاریخ تألیف: آغاز: منتصف محرم 1116 در کرمانشاه، پایان 15 جمادی الثانی 1116ق؛ محل تألیف: همدان کتابی است مشتمل بر مباحث فلسفی و کلامی که در آن به روایات و احادیث شیعه استدلال جسته، مؤلف در آغاز به رد تصوف پرداخته و آنرا مخالف ضوابط اسلام دانسته است و سپس به تأویل و توجیه شعر شیخ بهایی پرداخته تا آنجا که کتاب مثنوی را مدح نموده: «من نمی‌گویم که آن عالیجناب ×× هست پیغمبر ولی دارد کتاب»، سپس به فضیلت فلسفه و علم کلام اشاره می‌کند و بعد از تمهید این مقدمات گوید: «اذ تمت المقدمات فلنشرع فى القواعد والفوائد فنقول الاولى فی بیان الشىء والموجود والمعدوم ونفى الشيئية المعدومات و ثبوتها ... الثانية فى الاشارة الى ان الوجود امر انتزاعى. الثالثة فى انه لا واسطة بين الوجود والعدم ... السابعة والخمسون فی معنی اللطف و تقسيمه الى قسميه». این کتاب را بر اساس پنج مقدمه و یک خاتمه و 100 قاعده و فائده تنظیم شده است.