قوارع القرآن

● قوارع القرآن / علوم قرآن / عربی qawāri‘-ul qur’ān خوری حنیفی، محمد بن یحیی، - 427 قمری xūrī-ye hanīfī, mohammad ebn-e yahyā(- 1037) مشتمل بر مختاراتی از آیات قرآن کریم مذیل به چند حدیث در باب فضایل هر آیه که آن را شیخ فقیه ابوعمرو محمد بن یحیی بن حسن که به موجب قرائن از فقهای شافعیه بوده به منظور مداومت بر تلاوت آنها به جهت دفع شر شیاطین تألیف نموده است.مرتب است بر سه «جزو»: 1. فاتحة الکتاب و فاتحه سوره بقره و الهكم اله واحد و آیة الکرسی و خاتمه سوره بقره؛ 2. فاتحه سوره آل عمران «و شهد الله انه لا اله الا هو و قل اللهم مالک الملک» و خاتمه سوره آل عمران «و من یعمل سوء او یظلم نفسه ثم یستغفر الله» و فاتحه سوره انعام و ان ربكم الله الذی خلق السموات و الارض (از سوره اعراف) و خاتمه سوره توبه و خاتمه بنی اسرائیل و فاتحه سوره کهف؛ 3. فاتحه و صافات و سبحن ربک رب العزة و اول حم المؤمن و آخر سوره جاثیه و انا فتحنا و فاتحه حدید و خاتمه سوره حشر و قل یایها الکفرون و سوره اخلاص و معوذتین (سوره ناس و فلق). (غلامعلی عرفانیان)