قلندر نامه

● قلندر نامه / عرفان و تصوف / فارسی qalandar nāme انصاری، عبدالله بن محمد، 396 - 481 قمری ansārī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad (1006 - 1089) پند و اندرزهایی است صوفی عرفانی از زبان قلندری که خواجه انصاری او را ملاقات کرده، به نثر مسجع و مقفی و ابیاتی از شعر. آغاز: سپاس و ستایش مر آن خداوندی را که آفریننده زمین و زمانست و گشاینده حلق و گویا کننده زبانست. چنین گوید مصنف این عبارت که دل داده به غارت پیر فقیر بازاری عبدالله انصاری: در اوایل تحصیل که می‌جستم دلایل تفصیل انجام: ور غنا جویی ز مردم پیر انصاری تو دور ×× قانع و راضی ز حق بر قسمت هر روزه باش؛ تم الکتاب و ربنا محمود ×× و له العلی و المکارم و الجود. پایان بر اساس نسخه بدلها: و اگر نه درمانی به حسرت تمام و رنج مدام و بلای ناگاه. چاپ: در مجموعه رسائل فارسی خواجه عبدالله انصاری، ج2(تهران، انتشارات توس، 1377 (چاپ دوم))، با تحقیق محمد سرور مولایی [نسخه‌های منزوی: 1312/2؛ الذریعه: 169/17؛ مکتبة امیرالمؤمنین 537/2؛ فهرستواره منزوی 736/7؛ دنا 275/8]