قلمیه

● قلمیه = دستور خط و تاریخ خوشنویسان / خط/فارسی qalamīyye = dastūr-e xat va tārīx-e xošnevīsān قصه خوان، قطب الدین محمد، ق10 قمری qesse xān, qotb-od-dīn mohammad(- 16c) اهدا به: شاه طهماسب اول (930-984ق) تاریخ تألیف: 964ق نویسنده در این رساله ابتداء خطوط سته یعنی ثلث و نسخ و ریحان و توقیع و رقاع و محقق را شرح می‌دهد و سپس از خط‌نویسان ورزیده نام می‌برد آنگاه به معرفی نقاشان معروف می‌پردازد و در چند مورد از استاد بهزاد یاد می‌کند و از عبارت او برمی‌آید که وی را با بهزاد برخوردی بوده است.(عبدالله انوار) آغاز: حمد به اخلاص مقرون صانع بیچون را زیبد که مرقع روزگار بوقلمون را به سواد و بیاض یولج اللیل فی النهار ... ملمع ساخت. انجام: ز قطب قصه خوان در رسم تاریخ ××شود آغاز این ترتیب مفهوم / به صد فرخندگی انجام چون یافت ×× کن از فرخندگی تاریخ مفهوم چاپ: در مجله سخن، سال 1346ش، ش 6 و 7 چاپ شده است. [خوشنویسان بیانی 50 و 87 و 813؛ نمونه خطوط خوش 355؛ گلستان هنر به انگلیسی ص 166؛ کلمانت هوارت 6 و 235؛ هنر و مردم 37/86-7؛ مناقب هنروران ص 7 و 2 و 40 و 53 و 67؛ فهرستواره منزوی 2122/3]