قطبیه

● قطبیه = بیان اقطاب / عرفان و تصوف / فارسی qotbīyye = bayān-e aqtāb نعمة الله ولی، نعمة الله بن عبدالله، 730؟ - 834 قمری ne‘mat-ol-lāh-e valī, ne‘mat-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-lāh (1330 - 1431) رساله‌ای در نظم و نثر در مضامین عرفانی که در آن از دوازده نبی نام برده شده که قلب هر یک از اقطاب صوفیه به قلب یکی از آنها ارتباط دارد و از آن استفاضه می‌کند. درباره پیامبران دوازده‌گانه که قلب هر یک از اقطاب به یکی از آنان پیوند دارد؛ یعنی به واسطه آن نبی از حقیقت فیاض استفاضه می‌کند. قلب اول بر قلب نوح و دوم به ابراهیم و قطب آخر به قلب شعیب پیوند دارد، سپس اوتاد و ابدال. به نثر آمیخته به نظم. آغاز: بسمله. الحمدلله الذی یوجب الدنو و التدلی و لشکر له شکر القائله التجلی، و التجلی ... اما بعد یا ولدی ایدک الله بروح القدس، گفته اند که انسان میهمان خلوتخانه آب و گلست ... چاپ: چاپ نخست ضمن مجموعه ای از آثار شاه چاپ افست گردید، و سپس در سال 1346 تجدید چاپ شد (انتشارات خانقاه نعمت اللهی) [فهرستواره منزوی 2236/3؛ نسخه‌های منزوی 1311/2 (10 نسخه)، 1415/2؛ مشترک 3 پاکستان 1780 (2 نسخه)]