القضاء و القدر

● القضاء و القدر / فلسفه / عربی al-qaḍā' wa-l qadar ابن سینا، حسین بن عبدالله، 370؟ - 428 قمری ebn-e sīnā, ḥoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (981 - 1038) در بعضی از نسخ فهرست آثار شیخ مانند نسخه ایاصوفیه و کتاب عیون الانباء ابن ابی اصیبعه مسطور است: «صنفها فی طریق اصفهان عند خلاصه و هربه» و در ابتدای رساله نیز ذکری از طریق اصفهان شده است. بنابراین اگر مقصود سفر اول شیخ از همدان به اصفهان باشد تاریخ تصنیف رساله در حدود 414 است لکن در نسخه ایاصوفیه 4852/3 نوشته شده است: «انشأها فی آخر المحرم سنة اربع و عشرین و اربعمائة»، در صورتی که این تاریخ درست باشد مقصود از این سفر و خلاصی یکی از سفرهای شیخ از ترس لشکریان سلطان مسعود خواهد بود. (یحیی مهدوی) آغاز: بسمله، حاطكم الله جماعة الاخوان من الاسواء و اسبغ علیکم جسایم الالاء انه لما تیسرت عودی من بشلیموررا کبا جدد اصفهان انجام: وقف عند حدک فاعرف و ما اصدق ما قيل اعملوا فكل میسر لما خلق له ... فهذا ما جری و انا شاهد و الله علی ما يقال و کیل. نجزت رسالة القضاء و القدر. [فهرست مصنفات ابن سینا، مهدوی، ص 197]