قصص الانبیاء و الائمه

● قصص الانبیاء و الائمه / تاریخ معصومین / فارسی qesas-ol anbīyā' va-l a'emme بیرجندی، عبداللطیف بن علی، ق 10 قمری bīrjandī, 'abd-ol-latīf ebn-e 'alī(- 16c) تاریخ تألیف: 921ق کتاب مفصلی است در تاریخ پیامبران و امامان شیعه، که به صورت «باب، باب» تنظیم گردیده؛ با این عناوین: از باب 1 تا 73. تاریخ پیامبران قبل از اسلام؛ از باب 73 تا 90. تاریخ پیامبر اسلام؛ از باب 90 تا 91. تاریخ فاطمه زهرا علیها السلام؛ باب 92. تاریخ حضرت علی علیه السلام؛ باب 93. قصه خضر و الیاس؛ باب 94. قصه شهر سبأ؛ باب 95. قصه تبع؛ باب 96. فضایل امام حسن علیه السلام. در این باب از ترجمه المستقصی اشعاری در مدح امام حسین (ع) نقل شده؛ باب 97 تا 101 (پایان نسخه) تاریخ امام حسین علیه السلام و وقایع کربلا. مؤلف در اثنای کتاب، در موارد متعدد اشعاری به فارسی می‌آورد و از کتاب فصل الخطاب خواجه محمد پارسا و شواهد النبوه عبد الرحمن جامی مطالب زیادی را نقل می‌کند. عبداللطیف در پایان باب نود و دوم چهل حدیث عربی را به فارسی ترجمه نموده و به نظم درآورده و در مقدمه آن تاریخ «921» و تخلص «لطیف» خود را چنین یاد کرده است: «اما مناقب و فضایل وی بسیار است. از آنجمله این بنده ضعیف عبداللطیف اربعین حدیثی در مناقب ... سر نامها چون بنام خداست ×× زبان گر نجنبد بنامش خطاست/ ز هجرت بشد نهصد و بیست و یک ×× که سر برکشید این سخن بر فلک / چو بینی درین خط و خال لطیف ×× دعایی کنی در حق این ضعیف». [نسخه‌های منزوی 4513 و 4517؛ فهرستواره منزوی 447/1؛ دنا 8: 211-210]