القصر و التخيير فى الاماكن الاربعة

● القصر و التخيير فى الاماكن الاربعة = التخيير بين الاتمام و القصر / فقه / عربی al-qaṣr wa-t taxyīr f-il amākin-il arba‘a = at-taxyīr bayn-al itmām-i wa-l qaṣr شیخ بهائی، محمد بن حسین، 953 - 1030 قمری šeyx-e bahā’ī, mohammad ebn-e hoseyn (1547 - 1621) تاریخ تألیف: آخر ربیع الثانی 997ق شیخ بهائی در این نامه که آنرا با شتابزدگی و در هنگامی که می‌خواست آرامگاه «شاه طور» را دیدار کند نوشته است.در اثبات این که مسافر نمازش را باید به قصر بخواند مگر در چهار جا: مسجد الحرام، مسجد پیامبر در مدینه، مسجد کوفه، حائر حسینی. آغاز: بسمله، الحمدلله الذی قصرت الالسنة بتمامها عن أداء حمده و الصلاة على سيدنا محمد و آله اکمل الخلائق من بعده اختلف اهل الاسلام فی مسئلة قصر الصلوة فی السفر هل هو واجب مطلق لايجوز العدول ... انجام: بل الادلة التى ازالت حکم الاستصحاب فی مسئلتنا اکثر من الادلة التى ازالت حکمه فى هاتين الصورتين كما يشهد به الانصاف و الله ولى التوفيق ... تم تحريرها بقلم الاستعجال على سبيل الارتجال ايام الارتحال الى زيارة المزار الفائض النور الموسوم بشاه طور عليه و على آبائه السلام الى يوم النشور [الذریعه 17: 100؛ ریحانة الادب 2: 389؛ سرگذشت شیخ بهائی: 102]