استقامت‌نامه

● استقامت‌نامه / عرفان و تصوف، شعر / فارسی esteqāmat nāme جمالی اردستانی، جمال الدین محمد، 814-883؟قمری jamālī ardestānī, jamāl-od-dīn mohammad (1412 - 1479) مثنوی عرفانی است در شرح و تفسیر اصل استقامت که از اصول عارفان است که با تکیه بر آیه سوره هود «فاستقم کما امرت» و آیه سوره فصلت «ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا ...» و برخی آیات دیگر. البته جز این آیات از احادیثی نیز برای اثبات عقاید خود بهره می‌برند. آنها استقامت را مرادف کلمه صراط مستقیم دانسته و توجه و عمل به آن را تنها وسیله نجات عارفان از وساوس شیطانی و کشف حقایق می‌دانند. آغاز: استقم دل که باز حسن حبیب ×× می‌کند عشوه ها به عشق غریب / فاستقم دل که عشق شور انگیز ×× فتنه انداخته ز غمزه تیز انجام: اهل محبت که اهل قلوبند اهل شرع و اهل طریق را نیک می‌شناسند از بهر آن که حدیث ... در باطن ایشان استقامت یافته و حضرت مصطفی ... جدا نمی‌بینند و این احادیث را نیک می‌دانند. صدق الله العظیم و صدق رسوله النبی الکریم نحن علی ذلک من الشاهدین و الشاکرین و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطیبین و الطاهرین المعصومین چاپ: تصحیح امیر سروری، در رسائل پیر جمال اردستانی، دفتر دوم، تهران، انتشارات کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1389ش، صص 53-115 [فهرستواره منزوی 139/10]