قصاید خمسه

قصاید پنج گانه پنج پسر وصال شیرازی (1262ق) در توصیف زلزله بهار سال 1269ق شیراز است. بدین ترتیب: 1. قصیده وقار (1298ق)، با مطلع: «دل در غم و خاطر دژم و سینه به تاب است ×× شهری به خروش است و جهانی به عذاب است»؛ 2. قصیده حکیم (1274ق)، با مطلع: «به سال دو صد و شصت و نه از ورای هزار ×× ز سال هجرت اعظم محمد مختار»؛ 3. قصیده داوری (1284ق)، با مطلع: «شبی کشیده به رخساره نیلگون معجر ×× به قیر روی فرو شسته توده اغبر»؛ 4. قصیده فرهنگ (1309ق)، با مطلع: «از این منازل ویران و این دیار خراب ×× غریب نیست گر آید همی غریو غراب»؛ 5. قصیده توحید (1286ق)، با مطلع: «امسال خرمی نبود هیچ در بهار ×× یا رب کجا شد آن همه خوشی که داشت یار».