قریب الفرج

● قریب الفرج / شعر / فارسی qarīb-ol faraj خاموش یزدی، میرزا علیخان، - 1379 قمری xāmūš-e yazdī, mīrzā ‘alī-xān ( - 1960) مثنوی است به بحر متقارب با ابیاتی سست در شرح زندگانی و غیبت صغری و کبری و معجزات حضرت صاحب الزمان (عج). شاعر کارمند قونسولگری ایران در کربلا بوده، پس از ستایش خدا و پیامبر و یکایک امامان، سبب نظم، ساقی‌نامه، اثبات وجود صاحب الامر، سرگذشت و احوالات حضرت صاحب، از داستان خرید ملیکه خاتون مادر ایشان ... تا غیبت و دیدار مؤمنان از او. آغاز: بنام مهین داور ذوالجلال ×× بی انباز و بی یاور و بی همال انجام: که میبود تصدیق آن جان جان ×× بسی پیشتر از همه مردمان [فهرستواره منزوی 1735/3]