قرة العين فى الفتح و الامالة بين اللفظين

● قرة العين فى الفتح و الامالة بين اللفظين / تجوید / عربی qurrat-ul ‘ayn fī-l fatḥ wa-l imāla bayn-al lafẓayn ابن قاصح، علی بن عثمان، 716 - 801 قمری ebn-e qāseh, ‘alī ebn-e o‘smān (1317 - 1399) وابسته به: حرز الامانی و وجه التهانی = قصيدة الشاطبية؛ شاطبی، قاسم بن فیره (538-590)؛ التيسير فی القراآت السبع = التيسير لحفظ مذاهب القراء السبعة فی القراآت؛ دانی، عثمان بن سعید (444-371) در این رساله الفاظی که در قرآن به اماله خوانده شده به ترتیب سوره‌ها گردآوری گردیده است. جز ابن کثیر همه قراء معتقد به اماله اند. اماله در اصطلاح قاریان میل دادن فتحه به کسره به طوری که الف صورت «ی» پیدا کند، مانند کتیب اماله کتاب، سلیح اماله سلاح. به گفته مؤلف در استعاذه و بسمله و فاتحه اماله وجود ندارد. گرفته شده از کتاب «التيسير» دانی و قصیده «شاطبیه» و به ترتیب سوره‌ها در قرآن مجید. آغاز: اما بعد حمدالله رب العالمین و الصلوة و السالم علی سیدنا محمد خاتم النبیین و علی اله و صحبه اجمعین فان هذه رسالة سمیتها قرة العین و جمعت فیها المشهور من الفتح و الإمالة و بین اللفظین مما قرات و روية عن الائمة السبعة انجام: فی صدور الناس و الناس ذکر بالبقرة تمت الامالة و الحمدلله اولا و اخرا و ظاهرا و باطنا چاپ: اسكندرية، مكتبة بلدية، نسخه خطی؛ اردن، محقق: ابراهیم بن محمد الجامی، دار عمان، چاپ 1، 255ص، 1426ق. [کشف الظنون 1325/2؛ معجم المؤلفين 148/7؛ فهرست موضوعی نسخه‌های خطی عربی، بخش اول، 372 - 374؛ دنا 177/8]