قرب الاسناد

● قرب الاسناد / حدیث / عربی qurab-ul isnād ؟ حمیری، عبدالله بن جعفر، - 310 ؟ قمری hamyarī, ‘abd-ol-lāh ebn-e ja‘far ( - 923) در قرب الاسناد روایت‌هایی آمده که خود از امام شنیده باشند یا به یک واسطه از او گرفته باشند. در این کتاب پسرش محمد که از دانشمندان شیعی است راوی او می‌باشد در آن 1387 حدیث آمده است. این کتاب از مصادر مهم حدیثی شیعه محسوب می‌شود. از نویسندگان «قرب الاسناد» این دانشمندان را نام برده‌اند: 1. علی بن ابراهیم بن هاشم قمی نگارنده تفسیر که در روزگار حمیری می‌زیسته است؛ 2. ابی الحسین کرخی؛ 3. علی بن بابویه پدر صدوق؛ 4. ابوجعفر محمد بن جعفر بن بطه مؤدب قمی؛ 5. ابی جعفر محمد بن عیسی یقطینی؛ 6. ابی الفرج محمد بن ابی عمران موسی بن علی بن عبدربه کاتب قزوینی؛ 7. همین حمیری که سندهای نزدیک از صادق و کاظم و رضا و جواد و مهدی را در «قرب الاسناد» خود گردآورده و پسر او محمد این کتاب را روایت میکرده است گرچه ابن ادریس در سرائر آنرا از پسر پنداشت ولی مجلسی در بحار (11: 1) و عاملی در وسائل (فائده چهارم خاتمه) آنرا از پدر دانستند در ترتیب اجزاء این کتاب اختلاف است. آغاز: بسملهوبه نستعین محمد بن عبدالله بن جعفر الحمیری عن ابیه عن هرون بن مسلم عن مسعدة بن صدقه قال وحدثنی جعفر عن ابیه قال كان يقول على عليه السلام يقول فی دعائه و هو ساجد اللهم انجام: و كتب محمد بن عبدالله بن جعفر الحميري بخطه فی صفر سنة اربع و ثلثمائة تم الكتاب و الحمدلله رب العالمین ... چاپ: به ضمیمه اشعثیات زیر نظر آیة الله بروجردی چاپ شده؛ قم، مؤسسه آل البیت؛ تهران، مؤسسه کوشانپور، با مقدمه صادقی اردستانی؛ طهران، سنگی، 1370ق، وزیری، 177ص [الذریعة 67/17 و 68 رقم 362؛ فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث 192/5؛ دنا 8: 174-175 (37 نسخه)]