قرائة ابن کثیر

● قرائة ابن کثیر / قرائت / فارسی qirā’a-tu ibn-a katīr-in قاری، محمد صادق بن محمد قاسم، ق 12 قمری qārī, mohammad sādeq ebn-e mohammad qāsem (-18c) تاریخ تألیف: دهه آخر محرم 1096ق رساله مختصری است تحقیقی در قرائت ابوسعید عبدالله بن کثیر داری (120-45ق) به روایت ابوالحسن احمد بزی مکی (250-170ق)و ابوعمرو محمد مکی مخزومی معروف به قنبل (291-195ق) و عبدالله بن سایب مخزومی مشتمل بر هفده «باب» و یک «خاتمه»: باب در اسامی روات وی، استعاذه، البسمله، فی بیان ضمیر الجمع، بیان هاء الکنایه، فی ذکر المد و القصر، فی ذکر الهمزتین من کلمه، همزه الاستفهام مع الالف و اللام، ذکر الهمزتین من کلمتین، فی نقل حرکه الهمزه الى الساکن قبلها، ذکر الاظهار و الادغام، فی تفخیم الراات و ترقیقها، تفخیم لام الجلاله و ترقیقها، فی الوقف علی المرسوم، بیان یاآت الاضافه، بیان یاآت الزيادة، المحذوفة من الرسم، فی ذکر التکبیر فی مذهب ابن کثیر، خاتمه در وصل آخر سوره.