قدرت نامه

● قدرت نامه / شعر / فارسی qodrat-nāme جمالی اردستانی، جمال الدین محمد، 814-883؟قمری jamālī ardestānī, jamāl-od-dīn mohammad (1412-1479) مثنوی است که به احتمال پس از سال 868ق سروده و از طرفی به جهت شباهت در سبک و سیاق و عنوان آن با آثار دیگر او «فرصت‌نامه» و «نصرت‌نامه» و «استقامت‌نامه» محتملاً باید همزمان با آنها سروده شده باشد. در این اثر ضمن نقل داستان‌هایی همچون مناظره حجاج بن یوسف ثقفی با کودکی از نسل ائمه اطهار و وصف حضرت محمد و شرح استقبال بنی نجار برای تأیید اصل سماع و داستان برخورد بد مرد نادان با امام علی (ع) و شرح و تضمین ابیاتی از عطار نیشابوری به شرح و تفسیر و تاویل آنها پرداخته است. آغاز: بسمله. ای برادر اگر می‌خواهی که زنده دل شوی نفس نگه دار که آیات و نفس انبیاء از هم جدا نیست ... چون آن اسکندر صاحب قبول ×× خواستی جایی فرستادن رسول / چون رسولان آخر آن شاه بکام ×× جامه پوشیدی و خود رفتی مدام انجام: از آن رو چنین بیخود و بی دلست ×× که دل داد و جان برد و خوش واصلست / شعور محبت نمودم تمام ×× به روی دلارام خود و السلام. چاپ: تهران، انتشارات کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1389ش، تصحیح امیر سروری، رسائل پیر جمال اردستانی، دفتر دوم، صص 179- 227 [فهرستواره منزوی 729/7]