قبله یابی (الف)

● قبله یابی (الف) / هیئت / فارسی qeble-yābī از مؤلف رساله در نسخه یاد نشده است و در رساله نیز از کتب فقهی یا رساله‌هایی که در قبله نوشته شده ذکری نرفته است. آغاز: بسمله، بعد از حمد الهی و درود بر حضرت رسالت پناهی و آل و اصحاب او بدانکه در هر شهر که باشند و خواهند که سمت قبله آنشهر معلوم کنند اول طول آن شهر از جزایر خالدات و عرض او از خط استوا معلوم گردد ... انجام: و تمام سمت النجران مکه بود از نقطه شمالی یا موضع وصول خط مذکور و این ضابطه که مذکور شد مخصوص است ببلاد شمال و در بلاد جنوبی طریقه عمل بر عکس مذکور است چون وصول بان مواضع کمتر میسر میشود بنابر این بان مقید نشد و در این رساله تحقیق آن نکرد و الله اعلم بالصواب و الیه المرجع و المآب. هر که خواند دعا طمع دارم ×× زانکه من بنده گنه کارم