قانون ناصری

● قانون ناصری / هیئت / فارسی qānūn-e nāserī نجم الدوله، عبدالغفار بن علی، 1259 – 1326 قمری najm-od-dowle, ‘abd-ol-qaffār ebn-e ‘alī (1843 - 1908) به دستور: ناصرالدین شاه قاجار و اعتضاد السلطنه تاریخ تألیف: آغاز 1281، انجام 1284ق کتابی است در علم هیأت جدید از معلم کل علوم ریاضی در مدرسه دارالفنون که به دستور ناصرالدین شاه قاجار نوشته و به نام وی تسمیه کرده است. در دو «بخش»: بخش 1. دارای جنبه نظری در یک «مقدمه» و هشت «باب» مشتمل بر فصول: مقدمه: در معنی بعضی از اصطلاحات، باب 1) احوال کواکب ثوابت، 2) احوال زمین، 3) احوال کره مس، 4) احوال قمر، 5) احوال سیارات و اقمار آنها، 6) احوال ذوات الأذناب، 7) حقیقت شهب و کرات آتشی، 8) جزر و مد و زلزله؛ بخش 2. جنبه تطبیقی دارد. آغاز: بسمله، حمدله، اما بعد عرضه می‌دارد بنده جانی ابن الفاضل النحریر علی محمد عبدالغفار اصفهانی که بر حسب امر قضا جریان دارای جهان ... اشارت شد تا کتابی در علم هیأت جدید عالم ترتیب دهد ... [الذریعة 28/17؛ رجال ایران 274/2؛ فهرستواره منزوی 3004/4؛ دنا 45/8]