القامعة للبدعة في ترك صلاة الجمعة

● القامعة للبدعة في ترك صلاة الجمعة / فقه / عربی al-qāmi‘a li-l-bid‘a fī tark-i ṣalāt-il jum‘a سماهیجی، عبدالله بن صالح، 1076؟ - 1135 قمری samāhījī, ‘abd-ol-lāh ebn-e ṣāleh (1666 - 1723) در وجوب عینی نماز جمعه در زمان غیبت و دلیل بر آن از ادله اربعه با رد و ایراد در آنها و نقل گفته‌های فقهاء بزرگ، و ردیه‌ای است بر نظر فاضل هندی صاحب کشف اللثام و کسانی که قایل به حرمت نماز جمعه در زمان غیبت شده‌اند. به درخواست میرزا قانع و برای رفع وسوسه اهل بهبهان نوشته شده است. مشتمل بر چهار «فصل» و یک «خاتمه»: 1. بیان دلالة الکتاب؛ 2. بیان أدلة السنة الطاهرة؛ 3. بیان الاجماع؛ 4. بیان دلیل العقل؛ الخاتمة: فی البحث فی سائر الادلة. آغاز: بعد حمدالله و ثنائه ... فیقول العبد الجانی عبدالله بن صالح البحرانی ... هذه يا اخوانی فی الدين و شرکائی فی طلب اليقين ... سميتهما بالقامعه للبدعة فى ترک صلوة الجمعه ... ثم ريته فی غاية الحيرة لقلة المعرفه بها و البصيره و ربما حصلت الوسوسه لبعض الاخوان من خلص الخلان من اعيان بهبهان فعزمت علی ان اکتب ما خطر ببالی الفاتر و ما سنح لخيالی الخاسر ... انجام: و كتب على تشويش البال و اضطراب الاحوال على قلة من البضاعة و عدم من الآلة لهدة الصناعة لعصر الخميس رابع عشر شهر صفر ... في بلدة بهبهان ... التاسعه و العشرين و المائه و الالف من هجرة سيد المرسلين مؤلفها الفقير ... عبدالله بن صالح بن جمعه بن شعبان السماهيجى البحرانی. چاپ: میراث بهارستان، دفتر اول، 1388ش، تصحیح علی اسدی [الذریعه 15: 74؛ دنا 8: 17-16 (3 نسخه)]