قاعدة لا ضرر و لا ضرار

● قاعدة لا ضرر و لا ضرار / فقه / عربی qā‘idat-u lā ḍarar-a wa lā ḍirār حسینی، محسن بن محمد تقی، - 1332 قمری hoseynī, mohsen ebn-e mohammad taqī ( - 1914) رساله کوتاهی است در بیان قاعده لا ضرر و لا ضرار فی الاسلام که یکی از قواعد فقهی که برگرفته از حدیث شریف نبوی می‌باشد. مؤلف از برجسته‌ترین شاگردان شیخ محمد هادی تهرانی نجفی بوده است. کاتب نسخه موجود، ظاهراً از شاگردان همین مؤلف بوده، زیرا از جمله استادان وی از سید محسن کوهکمری نام برده شده است.