الاستصحاب

● الاستصحاب / استصحاب / عربی al-istiṣḥāb وحید بهبهانی، محمد باقر بن محمد اکمل، 1118 - 1205 قمری vaḥīd-e behbahānī, moḥammad bāqer ebn-e moḥammad akmal (1707 - 1791) رساله در حجیت استصحاب با استدلال به آراء اصولیین است. که پس از تعریف استصحاب آن را به دو قسم تقسیم نموده است: 1. استصحاب متعلق الحکم الشرعی؛ 2. الاستصحاب نفس الحکم الشرعی. آغاز: بسمله. حمدله. صلاة. رب وفقنی و ایدنی و ارشدنی و انفعنی و جمیع المؤمنین. الاستصحاب عبارة عن الحكم باستمرار امر كان يقینی الحصول فی وقت او فی حال و مشکوک البقاء بعد ذلك الوقت. و هو علی قسمین انجام: ان التغییر الموضوع علی اقسام منه ما یعلم جریان الاستصحاب معه یقینا ومنه یظن الجریان ومنه ما یشک ومنه ما یظن العدم ومنه ما یجزم بالعدم والشک فی موضع تعارض الاستصحاب مع استصحاب آخر يقاومه او قاعدة اخرى كذلك والظن من جهة مصادفة ما هو اقوى منه او اضعف ولابد للمجتهد ملاحظة ذلك والله تعالى هو العالم باحكامه ورسوله والائمة القائمون مقامه علیهم السلام چاپ: در ضمن «الرسائل الاصولية»، توسط مؤسسه وحید بهبهانی [الذريعة 24/2؛ مكتبة امير المومنین 98/1؛ دنا، ج 1، ص 752-755]