فوائد العاشقين

● فوائد العاشقين = خيالات العشاق = عشقیه / عرفان و تصوف / فارسی favā'ed-ol 'āšeqīn = xīyālāt-ol 'oššāq = 'ešqīye ناگوری، محمد بن محمود، - 643 ؟ قمری nagūrī, mohammad ebn-e mahmūd (- 1246) گفتاری عرفانی است نامبوب، به نثر روان آمیخته به نظم، با سربندهای «هیهات، هیهات» و «ای جان من» در وحدت وجود و حقیقت محمدی و شرح بر حدیث قدسی «کنت کنزا مخفیا» و معنی عشق و محبت و وصف مراتب آن، با استفاده از آیات قرآن کریم و شواهدی از اشعار صوفیانه. جز انتساب به ناگوری به این افراد نیز منسوب شده است: نجم الدین خیوقی رازی، شیخ عبدالقادر جیلانی، مجذوب علیشاه محمد جعفر همدانی. نسبت این کتاب به قاضی حمید الدین ناگوری درست نیست، چه وی در تاریخ 643 یا 678ق درگذشته است و در این کتاب استشهاد به شعر حافظ شده است که ده‌ها سال پس از آن تاریخ تولد یافته است. آغاز: بسمله الحمدلله لا اله الا هو، درود بیحد بر آن ظهور که شهود ذات و مقصود صفات است ... بعد از درود نامعدود کلمه ای چند از الهامات نه از عقلیات از جوش نه از گوش از برای ذوقیات اهل ذوق تحریر یافت تا در عقده عشق ره نمون شود ... ازین معنی «خیالات العشاق» نام نهاده شد.